Çığ TEKEL işçilerinin yanında

TEKEL işçilerine destek vermek amacıyla çadırları dolaşan 96 yaşındaki Çığ, daha sonra Türk-İş binası önünde işçilere seslendi. Çığ, bu eyleme destek vermek için zorlanmadığını, kimsenin kendisini buna teşvik etmediğini söyleyerek, eylemi bir“devrim direnişi” olarak kabul ettiği söyledi.

Sümerolog Çığ, “Kazandığımız topraklar yabancılara satılıyor. İnanıyorum ki, daha önce de satılan toprakları Atatürk’ün geri aldığı gibi bugün satılan, özelleştirilen yerleri de zamanı gelince gençlerimiz geri alacaktır. İşçilerin yaptığı bu devrim o kadar büyük ki, esirlikten kurtulmak için bu devrimi gerçekleştirin” dedi.

Çığ, işçilere demokrasiye uygun bir yapı içerisinde “kırıp dökmeden” haklarınızı alın diyerek konuşmasını tamamladı.

Cumhuriyet

• muazzez ilmiye çığ atatürk

• 160 terörist öldürüldü
• Genelkurmay’ın harekatı Kandil’in nefesini kesiyor
• Hakkari’de 24 asker şehit
• Kahramanların Eserini Hainler Yıkamaz
• Genelkurmay: 100 PKK’lı Öldürüldü, 80 PKK’lı Yaralı

Mustafa Kemal’e göre, “Yeni Türkiye Devleti” bir halk devletiydi. Oysa geçmişteki devlet, bir “kişi devleti” idi. Cumhuriyet rejiminden ne anladığını ise şöyle anlatıyordu: “Cumhuriyet rejimi demek, demokrasi sistemi ile devlet şekli demektir. Biz Cumhuriyeti kurduk, on yaşını doldururken demokrasinin bütün gereklerini sırası geldikçe uygulamaya koymalıdır… Milli egemenlik esasına dayanan memleketlerde siyasi partilerin var olması tabiidir (doğaldır). Türkiye Cumhuriyeti’nde de birbirini denetleyen partilerin doğacağına şüphe yoktur.”

Cumhuriyet ile demokrasiyi ayrı düşünmeyen Atatürk, 1930′lar Avrupası’nda neredeyse yaygın olarak görülen baskıcı rejimlerin hepsini de eleştirmiştir. Faşist, Komünist ya da mesleklerin temeline dayalı kooperatif sistemlerin Türkiye açısından özenilir olmadıklarını vurgulamıştır. Oysa o dönemde etrafındaki bir çok kişi, özellikle faşist – nazist modelden etkilenmişlerdi.

Ulusal Kurtuluş Savaşı’nın bile oldukça demokratik bir mecliste tartışılarak, zaman zaman sert biçimde eleştirilerek, denetlenerek yürütülmüş olması son derece önemli ve anlamlıdır.Mustafa Kemal bu tercihi yaparken,elbette ki harekete içte ve dışta belirli bir meşruluk kazandırmak amacıyla da hareket etmişti. Ama Kurtuluş Savaşı sonrasında izlediği yol da,demokrasinin O’nun açısından bir temel tercih sorunu olduğunu ortaya koyuyordu. Devrimin tehlikeye düşmesi nedeniyle zaman zaman sert önlemlere başvurmak zorunda kaldığı zaman bunu saymıyor: “Onlar ancak başka önlemlerle önüne geçilemeyecek büyük tehlikeler karşısında kalındığı zaman, zorunlu olarak onaylanır.” diyordu.

“Hiçbir totaliter rejim tasavvur edemeyiz ki, bir muhalefet yaratmak amacıyla kendiliğinden bir teşebbüste bulunsun” görüşünü savunan Ergun Özbudun’a katılmamak olanaksız. Serbest Fırka’nın kurulması aşamasında Atatürk’ün Fethi Bey’e yazdığı mektuplarda şu satırlar vardı: “Büyük Millet Meclisi’nde ve millet önünde millet işlerinin serbest olarak münakaşası ve iyi niyet sahibi zatların ve fırkaların düşüncelerini ortaya koyarak milletin yüksek menfaatlerini aramaları benim gençliğimden beri aşık ve taraftar olduğum bir sistemdir.” Kendi partisi içinde en sert muhalefete bile hoşgörü gösteren Atatürk, Özgürlüklerin temel olduğu bir demokrasi anlayışına sahipti.Özgürlük anlayışı ise, sadece başkasına zarar vermemek anlamında bir “negatif özgürlük” anlayışıyla da sınırlı değildi. İnsanın kendi yeteneklerini gerçekleştirmesi anlamındaki bir çağdaş özgürlük anlayışını daha 1930′larda savunmaktaydı.

Atatürk’ün yaptığı ve yapmaya özen gösterdiği bazı şeyler var ki, günümüzün katılımcı demokrasi anlayışını daha o zamanlar, sezgileriyle benimsediğini düşündürmektedir. Dünyada ilk kez bir bayram çocuklara armağan edilmiş ve o vesile ile onlara, ülkenin gelecekteki sahipleri oldukları bilinci aşılanmaya çalışılmıştır. 23 Nisan günleri çocukların, kentlerdeki önemli kamu görevlilerinin makamlarına oturmalarının, onların görevlerini geçici olarak devralmış gibi davranmalarının, bir oyun havasının ötesinde anlamı olduğu açıktır. Belki yine ilk kez bir önder, devrimini gençlere emanet etmiş ve onlardan, gerektiğinde ülkede siyasal iktidara sahip olanlara karşı çıkmalarını istemiş, 1924′te seçmen yaşını 18′e indirmiştir. Daha o yönde hiçbir istek, hiçbir gereksinim yokken, Türk Kadını’na siyasal hak ve özgürlüklerini – demokrasinin ana yurdu sayılan bazı batı ülkelerinden önce – veren, kadının siyasal yaşamda ağırlık kazanmasına çaba gösteren de Atatürk’tür.

Atatürk, bununla da yetinmemiş, gerçekleştirdiği büyük kültür devrimi açısından önem taşıyan kurumların bağımsız ve demokratik bir yapıya sahip olmalarına özen göstermiştir. Herşeyin devlet içinde ve “devlet için” olduğu faşizmin yükselme döneminde bile, “Türk Dil ve Tarih Kurumları” siyasal iktidardan bağımsız birer dernek olarak kurulmuş ve yaşamlarını sürdürmüşlerdir. Atatürk onların parasal bağımsızlığını sağlayabilmek için, kendi mal varlığını sürekli bir destek olarak kullanmaktan çekinmemiştir. Yurdu bir kültür ağı gibi saran 404 “Halkevi” ile dört bin kadar “Halkodası” da kâğıt üzerinde tek partiye bağlı olmakla birlikte, büyük ölçüde bağımsız ve demokratik bir yapıya sahip kılınmışlardır. Bunlar, “kitle örügtleri” nin kötü gözle görüldükleri 1980′lerin Türkiye’sinden yarım yüzyıl önceki Kemalist ideolojiyi yansıtan somut örneklerdir.

Mustafa Kemal, demokrasinin herşeyden önce bir özgürlük sorunu olduğuna inanıyor ve şöyle diyordu:“İrade ve egemenlik milletin tümüne aittir ve ait olmalıdır. Demokrasi sosyal yardım veya iktisadi teşkilat sistemi değildir. Demokrasi maddi refah meselesi de değildir. Böyle bir nazariyat vatandaşların siyasi hürriyet ihtiyacını uyutmayı amaçlar. Bizim bildiğimiz demokrasi siyasidir. Onun hedefi, milletin idare edenler üzerindeki muhakemesi sayesinde siyasi hürriyeti sağlamaktır. Türk demokrasisi, Fransa İhtilali’nin açtığı yolu takip etmiş, ama kendisine özgü niteliği ile gelmiştir. Zira her millet devrimini toplumsal ortamın baskı ve ihtiyacına göre (…) yapar. Demokrasi prensibi, ulusal egemenlik şekline dönüşmüştür. Bir ulusu oluşturan bireylerin o ulus içinde, her çeşit özgürlüğü, yaşamak özgürlüğü, çalışmak özgürlüğü, düşünce ve vicdan özgürlüğü güven altında bulunmalıdır.”

Kaynak: A. Taner Kışlalı, Atatürk’e Saldırmanın Dayanılmaz Hafifliği.

• cumhuriyetçilik nedir
• cumhriyetçilik nedir

• Cumhuriyetçiliğin Tanımı
• Devrim Yasak, Evrim Sakıncalı, Döneklik Yararlıdır Azgelişmiş Demokrasimizde
• Şeriatçı takım niçin Atatürk’ü unutturmak istiyor?
• Her Türlü Ayrılıkları Öteleyerek Milleti Birleştirmek!
• Dersim ve Acıyı Bal Eylemek